Netetocht



Wandelboekje
Locatie: Herselt
Datum: 13 April 2017
Afstand: 28 km
Totaal 2017: 276 km
Totale Afstand: 936 km
Fotoalbum: https://www.flickr.com/photos/52003994@N04/albums/72157682551973655

Dit keer koos ik weer voor de maximale afstand die er te wandelen viel. 28 km, was in feite de lus van 8 km doen en daarna die van 20 er nog bij. Aangezien ik mijn gps niet bij had, heb ik geen gpx trace kunnen bijhouden, en is er dus ook geen kaartje beschikbaar. Maar dat doet niets af aan de schoonheid van de tocht zelf.

https://farm4.staticflickr.com/3944/33884659951_674ef6513b_z_d.jpg

De tocht vertrok aan het sportterrein in Herselt zelf. De eerste lus van 8 kilometer was een afwisselende lus. Een deel was verhard, een ander deel was onverhard. Zeker tot dat de 5 km afsplitste was het redelijk vlak. Wel af en toe smal paadje, dus rolstoelen konden deze afstanden niet doen.

Nadat we een splitsing hadden gehad, begonnen we aan het zwaardere werk. Het begon namelijk omhoog te gaan. Zelfs op sommige plaatsen best steil. Deze lus kwam voorbij de klokkenkuil.

De klokkenkuil is een krater in het hoger gelegen bos aan de Molenbergstraat. Volgens een legende zouden de inwoners van Herselt tijdens de Eerste Wereldoorlog de klokken van de kerk verstopt hebben in deze kuil om te voorkomen dat de Duitsers ze zouden versmelten tot kanonskogels.

Als je goed kijkt, zie je ook dat het een kuil is in de vorm van een klok. Nadat dit stukje speelbos achter de rug was, kwam ik terug in het centrum van Herselt terecht. Van hieruit is het niet zo ver meer naar de startplaats. Dit wil dan ook zeggen dat de eerste lus van 8 km al achter de rug is.

https://farm3.staticflickr.com/2885/33972949526_88eb012da5_z_d.jpg

Dus was het na een drankje tijd om het tweede deel aan te vatten. Dit is een tochtje naar een controlepost in Bergom. Op dit stukje waren er veel meer wandelaars aanwezig. Op een moment, redelijk in het begin, zag ik iemand die naar rechts liep in plaats van een zandpaadje naar links. Ik heb hem dan maar teruggehaald, omdat hij anders misschien veel te veel kilometers zou doen. Of totaal verloren zou lopen.

Dit pad liep echter terug naar de nogal drukke baan die Herselt met Olen verbindt. Het was hier een heel eindje op lopen voor we aan de Grote Neet kwamen. Daar mochten we dan de drukke baan verlaten en langs de Neet stappen. Dat het langs de Neet mooi is, is niet verwonderlijk. Na een tijdje echter kregen we een splitsing. De 12 km bleef de Neet volgen, de rest mocht een afslag nemen die dat een bosgebied in dook.

Het was wel van korte duur, want ineens waren het weilanden, om daarna terug de bossen in te gaan. Hier was het wel opletten waar je ging, want het was nogal slijkerig. En dat schoof ook wel. Een enige tijd later kwamen we terug aan de Neet die we nog een eindje volgden, om daarna terug een bos in te duiken.

Als we daarna het bos uitkwamen, zaten we al in Westerlo. Dit wil zeggen vlakbij de controlepost in Bergom. Dit deel van de wandeling is toch wel een mooi deel met heel wat afwisseling.

https://farm3.staticflickr.com/2845/33628422100_7ee3367c85_z_d.jpg

Ondertussen was het middag geworden, dus tijd om even wat te eten op deze rustpost. Daarna kon ik aanvatten met de volgende lus. Een lus van 6 kilometer. Dit was ook weer een super leuke tocht. Vorige week gind de wandeling ook in dat deel door. Delen van deze tocht kwamen op dezelfde plaatsen. Alleen ging de wandeling nu de andere kant op. En dat geeft toch altijd een ander uitzicht.

Toch kwam ik nu op plaatsen waar ik nog niet was geweest. Ik vertelde al over Hertberg. Dat het moerassig is. Vandaag kregen we hier echt bewijs van. De wandeling ging namelijk door een gebied waar je op plankjes mocht stappen. Dat het daar beneden moerassig kon zijn, zag je heel goed.

Verder kregen we ook weer die leuke heuveltjes te verwerken. De heuvels die de start zijn van de Diestiaanse heuvels uit het ijzerzandsteen. Deze lus van zes kilometer was ook snel gedaan en dus kwam ik terug in Bergom op de controlepost.

Het laatste deel van een zevental kilometer ging terug naar de startplaats. Hier kwamen we voornamelijk in bossen waar er buitenverblijven van mensen te vinden waren. Dit deel was niet echt super mooi, maar het was toch ook voornamelijk door de bossen stappen.

Het was weer een hele mooie wandeling. De wandelclubs weten toch elke keer leuke plaatsen uit te kiezen. Gelukkig is er nog redelijk veel natuur in onze streek. Daardoor kunnen we er ook van blijven genieten.

Commentaar


Comments powered by Disqus