Swentiboldmars



Wandelboekje
Locatie: Sittard
Datum: 15 April 2017
Afstand: 40 km
Totaal 2017: 316 km
Totale Afstand: 976 km
Fotoalbum: https://www.flickr.com/photos/52003994@N04/albums/72157679422222643
https://farm3.staticflickr.com/2815/33795794210_5e35982405_z_d.jpg

Ik dacht dat ik rond pasen nog niet klaar zou zijn om 80 kilometer te wandelen. Dus had ik me ingeschreven voor de 40 km in Sittard. Dat is een halve kennedymars. En gelukkig ook, want ik was nog niet klaar voor 80 km.

De start van de 40 km was in regenweer. Ongeveer 20 kilometer heeft het blijven regenen, soms al wat harder zelfs. Toch was het een geslaagde tocht. Het was wel eentje volledig op beton. Ook zeiden de mensen die meestapten niets als ik hun aansprak. Maar dit werd ruimschoots goedgemaakt door een aantal mensen die ik op ongeveer 3 kilometer tegenkwam. Ik had hun een paar weken terug al eens tegengekomen en dus konden we een praatje maken.

https://farm4.staticflickr.com/3936/33245987853_f40e905757_z_d.jpg

Op de controlepost ben ik hun echter uit het oog verloren en ben dus alleen verdergestapt. Wat me daarna opviel is, dat in elk dorpje er wel een of andere band muziek stond te maken. Ze weten wel hoe ze ambiance kunnen brengen daar in het Limburgse.

De organisatie is toch wel slechter als andere tochten die ik reeds gemaakt heb. De bevoorrading van drank was beneden alle pijl. Bijna geen drank. Gelukkig was het niet warm, anders hadden ze toch wel grotere problemen denk ik.

Toen ik voorbij de laatste rustpost op 27 km kwam, was ik het een beetje beu. Nog 13 kilometer te gaan, en ik had niet echt zin meer om nog veel verder te stappen. Waarom was ik er nog niet? Vanaf toen begon wel het dodentochtgevoel wel een beetje terug te komen. De bewoners stonden daar op straat met snoepjes en drank, dat ze uitdeelden. Dat is ook wel eens leuk.

Tussen de dorpjes, was het niet echt leuk stappen. Heel veel op fietspaden langs drukke straten. Dat is niet echt mijn ding. Gelukkig maakte de feestelijke ontvangst in Sittard dit alles weer goed. Op de markt was het echt een dodentochtgevoel. Heel veel mensen die de wandelaars stonden op te wachten.

En zo was deze tocht ook weer ten einde. Het was er eentje van 100 procent beton, en dat is niet zo goed voor mijn been gebleken, bleek een paar dagen later.

Commentaar


Comments powered by Disqus